جایگاه ادراکات حقیقی و اعتباری در علم اصول فقه نزد علامه طباطبایی
60 بازدید
محل نشر: پژوهش و حوزه » پاییز و زمستان 1385 - شماره 27 و 28 » (52 صفحه - از 236 تا 287)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
مقاله حاضر، پس از بیان مفاهیم حقیقی و اعتباری و تقسیم‏ها و اطلاق‏های اعتباری، پیشینه توجه به تفکیک احکام حقایق از احکام اعتباریات را گزارش داده است. در این گزارش، نخست دیدگاه سید مرتضی (علم‏الهدی)، شیخ محمدحسین اصفهانی و امام خمینی(ره) آمده، سپس نظرگاه کلی علامه درباره اعتباری یا حقیقی بودن گزاره‏های اصولی بیان شده است. علامه طباطبایی گزاره‏های اصولی را از قسم ادراکات اعتباری می‏داند. بخشی از این مقاله به تمایز منطق استدلال در ادراکات اعتباری و حقیقی می‏پردازد و در پی آن، دو ویژگی اساسی منطق استدلال در اعتباریات را جدلی بودن روش استدلال و پرهیز از لغویت می‏شمرد. در ادامه، خطرگاه‏های خلط اعتباریات با حقایق را در چند مسئله مهم اصولی نشان می‏دهد. در این بخش، از مباحث الفاظ به «صحیح و اعم»، «نظریه ترتب»، «تصویر وجوب تخییری» و از مباحث حجج و اصول عملیه به «امکان تعبد به ظن» و «تحلیل احکام وضعی» اشاره شده است. در هر یک از این مسائل تلاش شده است تا دیدگاه علامه در تفکیک احکام اعتباری از حقیقی شناسایی شود. کلیدواژه‏ها: اعتباری، حقیقی، ادراکات، اصول فقه، لغویت، جدل، فلسفه اسلامی، علامه طباطبایی.
آدرس اینترنتی